Cognitieve functies

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen.. IK SCHRIJF VEEL TE WEINIG BLOGS voor mijn eigen platform. Op de woensdagen heb ik de vaste Stamgasten en vaak plan ik ook de zondagen vol met gasten aan de Koffietafel of de Theetuin. Maar het is natuurlijk wel mijn platform dus heb ik vanaf nu iedere laatste zondag van de maand voor een eigen blog ingepland.

Deze zondag had ik een mooi onderwerp bedacht en ik wist precies hoe ik het aan zou gaan pakken. Na mijn traject bij Hersenz had ik gevraagd of ik alle modules, liefst met mijn antwoorden, op één of andere manier digitaal in mijn bezit kon krijgen. Omdat ik tijdens mijn traject min of meer was gaan bloggen (zie blog over mijn start bij Hersenz) leek mij het handig om eens terug te kunnen kijken en te schrijven over wat ik daar deed, mijn antwoorden van toen en hoe ik er nu in sta…

25 september 2022

Voor dit blog had ik bedacht om het eens te hebben over mijn cognitieve klachten na mijn herseninfarct. Ik pakte het dossier er bij en ging aan de slag.. tenminste dat probeerde ik!! Het feit is dat ik vreselijk vast liep, eigenlijk was ik meer aan het overschrijven dan dat ik er in mijn eigen woorden iets over schreef. Serieus ik ben denk ik wel tien keer overnieuw begonnen maar ik kwam er niet uit, tot ik het er afgelopen week met mijn ambulante hulp over had, misschien moest ik mijn voorbedachte plannetje los laten en schrijven over waar ik met dit idee tegen aanliep; mijn cognitieve klachten.

Allereerst wil ik even uitleggen waarom mijn behoefte om te schrijven over mijn cognitieve klachten zo groot is. In de praktijk kom ik het vaak tegen dat mijn fysieke klachten (ook niet altijd zichtbaar) sneller worden begrepen dan mijn cognitieve klachten, mijn NAH hoofd zeg maar. Eigenlijk wordt er in het algemeen een onderscheidt gemaakt in fysieke en mentale klachten en mijn lichamelijke aandoeningen zijn heel makkelijk onder fysieke klachten weg te zetten maar mijn NAH hoofd is echt niet hetzelfde als mentale/psychische klachten!! Overigens kunnen cognitieve klachten wel leiden tot mentale/psychische klachten.

Hoewel ik mij dus had voorgenomen om het rijtje met cognitieve functies, ook wel denkfuncties genoemd, los te laten hieronder tot even het rijtje om mijn verhaal te ondersteunen:

Als mens beschik je over verschillende denkfuncties, zoals:

Aandacht
Geheugen
Plannen
Organiseren
Oriëntatie
Problemen oplossen
Initiatieven nemen

Deze denkfuncties heb je nodig om goed te kunnen functioneren in je dagelijks leven. Door hersenletsel kunnen je denkfuncties verstoord zijn geraakt. Al deze denkfuncties gebruik je de hele dag door, bijvoorbeeld bij het voeren van gesprekken, klussen in huis willen doen of als je op pad bent.

Eerst even terug naar naar net na mijn revalidatie traject...

Aan het eind van mijn revalidatie traject, ergens halverwege 2018, was het voor mij nog steeds moeilijk om mijn oude gewoontes los te laten en mijzelf aan te passen aan de nieuwe situatie. Zoals ik vaker schrijf mijn 1.0 en mijn 2.0 versie. In het eindgesprek kwam een traject bij Hersenz aan de orde, ik vond het misschien wat overdreven maar dat vond ik van de revalidatie eerst ook, “bij mij viel het allemaal wel mee” vond ik.

Kort daarna had ik een intake gesprek met behandelaren en een neuropsycholoog bij Hersenz, de tranen zaten mij al sinds het herseninfarct heel hoog dus zat ik daar vooral te janken. De tranen waren niet eens van verdriet het was iets wat gewoon kwam maar in dit geval ook van opluchting, huh? Ja opluchting! Ik had serieus voor het eerst het gevoel dat er werd begrepen wat ik uitlegde over hoe ik mij voelde en waar ik tegenaan liep! Het grappige is echter ook nog dat ik eigenlijk van een hoop dingen niet eens wist dat ik er tegen aan liep. Kortom ik had klachten genoeg om bij Hersenz aan de bak te kunnen, een lang en zwaar traject maar ik ging er voor. Daar leerde ik pas echt over die cognitieve klachten en waar ik tegen aanliep.

Hieronder een aantal van de vragen en mijn antwoorden uit deze module over geheugen en cognitieve funties:

Het is, als je mijn antwoorden leest vooral bijzonder dat ik, als de juiste vraag wordt gesteld, nog best goed kon aangeven waar ik last van had/heb. Ik was onbewust wel opzoek geweest naar oplossingen maar was inmiddels zo onzeker en van het pad af dat ik van voor niet meer wist dat ik van achteren leefde, mijn leven was één grote blur, wazig, ik draaide op een automatische piloot die eigenlijk in het verkeerde toestel zat.

Ik moest opzoek naar nieuwe handvatten om de dingen te doen die ik wilde doen.

De bovengenoemde punten van cognitieve (denk) functie staan behoorlijk met elkaar in verbinding en hebben allemaal te maken met de momenten en de ‘staat’ van jezelf wanneer je wat doet en hoe je dat doet. Plannen en organiseren zijn daarin heel belangrijk en daarom zijn de volgende vragen belangrijk om mee te starten:

Doelen stellen:

Wat wil ik?

Plannen:

Wanneer doe ik wat?

Initiatief:

Hoe begin ik?

Uitvoeren:

Hoe pak ik het aan?

Op de vraag of ik het moeilijk vond om doelen te stellen?

JA.

Of ik moeite had met plannen?

Moeite met initiatief nemen?

Mijn plannen uitvoeren?

Kortom er was werk aan de winkel en wie mij kent weet dat ik nu wellicht deze vragen met NEE zou kunnen beantwoorden maar dat is feitelijk niet waar. Mijn cognitieve verstoringen zijn er dus nog steeds, maar door er beter mee om te gaan lukt het mij beter om best veel voor elkaar te boxen zolang ik mij aan bepaalde regels hou; uitgerust aan dingen beginnen, goed plannen en leuisteren naar mijn lijf en hoofd. Omdat mijn batterij zelden boven de 60% komt vergt het ook de dicipline om veel te rusten en zoveel mogelijk de grote, drukke, boze buitenwereld ontlopen.

Op mijn eigen eiland, benoemd als mijn 75m2, gaat het best goed met mij maar terugval en tegenslagen liggen altijd op de loer.

Dit was mijn schrijven over tegel 1. Informatie uit de module “Denken en Doen”* en ik ben er trots op dat dit schrijven mij uiteindelijk is gelukt want schrijven in ‘opdracht’ (van mijzelf of een ander) blijft lastig. Hoewel ik nog steeds vaak denk dat ambulante hulp voor mij niet nodig is, anderen hebben het veel ergen, zorgt het er wel voor dat dit blog uit mijn hoofd en typevingers is gekomen. Dit heeft alles te maken met het ordenen van de laadjes in mijn hoofd, door hardop te brainstormen (leuk woord want ik heb altijd storm in mijn hoofd) komen de juiste dingen in de juiste lades en daarmee rust in mijn hoofd en dat heeft dus niets te maken met stress of depressieve gedachten, ik heb last van cognitieve klachten en dat is echt iets heel anders.

Liefs, Lizette

Dank je wel voor het lezen van mijn blog ik zou het leuk vinden als je via onderstaande linken een reactie achter laat of wellicht jouw verhaal wil delen. (Is het een lang verhaal dan nodig ik je graag uit voor een gastschrijven aan de Koffietafel)

*Het is inmiddels alweer bijna twee jaar geleden dat ik mijn traject bij Hersenz af heb gerond en met de ervaringen die de behandelaren op hebben gedaan zijn er om die reden aanpassingen gedaan aan de modules; anderen hoofdstukken en benamingen en ook aangepaste inhoud. Toch blijft denk ik de basis hetzelfde en ben ik er nog steeds van overtuigd dat een traject als deze voor iedereen (ook zonder hersenletsel) fantastisch zou zijn.

Lees ook:

19 juni 2022

Versje: @eenstukjeclaudia