Over scenario’s, nuchterheid en de kunst van realistisch denken
Column 281 – 13 januari 2026 – 📖 Leestijd: 3-4 minuten
Voor deze vraag moest ik wederom echt even gaan zitten. En dat kwam eigenlijk best slecht uit, want door de feestdagen gevolgd door mijn verjaardag had ik een kleine achterstand opgebouwd in mijn columns. Ik werk het liefst vooruit omdat het me rust geeft: tijd om te schaven, te twijfelen, weer iets te schrappen en pas daarna te denken aan opmaak en publicatie. Deze vraag bleek alleen een echte hoofdbreker.
Mijn eerste, snelle antwoord was: Nee, ik zie mezelf namelijk als behoorlijk nuchter. Niet iemand die bij elk kuchje denkt dat het einde nabij is of die meteen uitgaat van alles wat mis kan gaan. Ik haal liever eerst mijn schouders op en kijk het even aan. Toch merkte ik, toen ik er langer over nadacht, dat het antwoord niet zo simpel is.
Want ja, ik denk wél vaak in scenario’s, alleen voelt dat voor mij heel anders dan doemdenken, het is niet zozeer dat ik rampspoed verwacht, maar eerder dat ik opties verken. Wat als dit gebeurt? En wat als het net iets anders loopt? Niet om mezelf bang te maken, maar om overzicht te houden.
Doemscenario’s* hebben iets zwaars, ze zitten vol beren op de weg, energie die alvast wordt uitgegeven aan problemen die misschien nooit komen. En laten we eerlijk zijn: als ze er echt zijn, dan kom je ze vanzelf wel tegen, ze alvast neerzetten en eromheen gaan lopen terwijl ze er nog niet staan, dat is inderdaad behoorlijk vermoeiend.
Scenario’s uitdenken hoeft gelukkig niet negatief te zijn. Het kan ook een manier zijn om grip te houden, zeker als het leven, zoals zo vaak, niet helemaal voorspelbaar is. Ik noem het liever realistisch denken, niet alles door een roze bril bekijken, maar ook niet automatisch het slechtste verwachten.
Misschien past dat ook wel bij onze Nederlandse aard. Dat nuchtere: we zien het wel, het komt vast goed. Tegelijkertijd zit daar vaak ook een stille voorbereiding onder, een plan B in de achterzak, voor het geval dat. Geen paniek, geen drama, gewoon een beetje vooruitdenken.
Dus verzin ik vaak doemscenario’s? Nee, dat denk ik nog steeds niet, maar ik denk wél na; over mogelijkheden, over wendingen, over hoe dingen zouden kunnen lopen. En misschien is dat helemaal geen zwakte, maar juist een manier om rustig te blijven als het leven weer eens een onverwachte bocht neemt.
Voor nu houd ik het daarop. Niet te zwaar, niet te licht, gewoon realistisch, met beide voeten op de grond.
Lizette
Dit is een wat kortere column dan jullie misschien van me gewend zijn. Deze vraag liet zich niet makkelijk uitrekken en eerlijk is eerlijk: ik kwam hier gewoon niet veel verder mee dan dit. Mocht jij mij heel anders zien, als iemand die wél vaak doemscenario’s verzint, dan hoor ik dat eigenlijk best graag. Soms is een blik van buiten precies wat nodig is.
📌
Heel benieuwd of jij regelmatig in doemscenario’s wegzakt? Reageer in de reacties onder bijpassende post. Ik ben namelijk heel benieuwd!
Lees ook dit artikel van Assertief.nl “Negatief denken maakt doemscenario’s waar” (dit is het tegengif)
Je hoeft de Substack app NIET te downloaden!!!!! Na invullen van je emailadres, krijg je de melding; Download de app om af te ronden (uitgekookt) maar dat hoef je NIET te doen, je bent dan namelijk al aangemeld!!
↬ Kaarten en meer van Studio Kuukeluus
