Een eerlijke en persoonlijke kijk op de plek van dieren in mijn leven.
Column 283 – 28 januari 2026 – 📖 Leestijd: 3-4 minuten
Dieren zijn heerlijk gezelschap, brengen plezier, troost en soms een flinke dosis chaos in huis. Maar zijn ze echt net zo belangrijk als mensen? In deze column deel ik mijn eerlijke en genuanceerde kijk: wat James en Mootje voor mij betekenen, waar ik grenzen trek en waarom respect voor alles wat leeft voor mij altijd voorop staat. Een openhartige blik, met een kleine knipoog.
Dit is zo een vraag waarbij ik echt even de tijd moest nemen om mijn gedachten op een rijtje te zetten. Zelf heb ik twee harige rakkers: mijn kat James en mijn poes Mootje, ze betekenen ontzettend veel voor me, brengen vreugde, warmte en soms een gezonde dosis chaos in huis. Maar eerlijk? Ik zet ze niet op dezelfde hoogte als mijn kinderen of andere mensen in mijn leven, dat voelt voor mij simpelweg anders.
Nu weet ik dat dit een gevoelig onderwerp kan zijn, mensen hebben sterke meningen over dieren, en daar stoot ik misschien iemand mee tegen het zere been. Mijn intentie is niet om iemand of dieren te kleineren, maar gewoon mijn bescheiden mening te delen.
Dat gezegd hebbende: dieren verdienen een goed leven en menswaardige behandeling, daarover ben ik stellig. Mijn bord is regelmatig niet helemaal vegetarisch, maar ik kies zo veel mogelijk voor biologisch, eerlijk geproduceerd vlees. Het idee dat dieren een slecht leven leiden, daar kan ik echt niet bij, respect voor wat leeft, dat moet altijd de basis zijn.
Wist je dat katten gemiddeld zo’n 12 tot 16 uur per dag slapen, en honden tussen de 12 en 14 uur? Het laat maar zien hoeveel rust en ruimte ze nodig hebben, net als wij en moï in het bijzonder. Dieren voelen dingen, daar ben ik van overtuigd, ze kunnen vreugde, angst en liefde ervaren, en het is onze verantwoordelijkheid om dat met zorg te behandelen. Voor James en Mootje geldt dat absoluut: ze zijn geen decoratie, maar levende wezens die een eigen plek in mijn hart hebben.
Maar laten we eerlijk zijn: een dier is niet gelijk aan een mens, sorry, het is gewoon hoe ik het voel. Het verdriet dat je voelt als een huisdier ziek wordt of overlijdt, is anders dan wanneer je kinderen iets overkomt, dat maakt het niet minder intens, maar het is anders, en dat is oké.
Kortom: dieren zijn belangrijk, ze maken het leven rijker, zachter en vaak ook een stukje vrolijker. Wist je dat huisdieren het stressniveau van hun baasjes kunnen verlagen en zelfs de bloeddruk kunnen helpen stabiliseren? Nou mijn harige rakkers zijn zeker ook therapeutisch wat betreft mijn rust nemen, maar voor mij blijven mensen echter in prioriteit op de eerste plek. Dat betekent niet dat ik dieren minder waardeer; het betekent gewoon dat mijn gezin, familie en vrienden een andere soort plek in mijn leven hebben dan mijn harige vrienden, ook al knuffel ik ze net zo graag.
Dus ja, James en Mootje zijn top, maar als ik een politieke partij voor de dieren zou moeten stemmen… nou ja, laat ik zeggen dat ik eerst nog even nadenk. Want mijn stem gaat toch echt naar de mensen, en in het bijzonder die ik liefheb. Mijn harige vriendjes krijgen gewoon een extra knuffel van me, elke dag.
Lizette
📌
Hoe denk jij over deze vraag? Zijn dieren net zo belangrijk als mensen? Reageer in de reacties onder bijpassende post. Ik ben namelijk heel benieuwd!Â
Lees ook deze artikelen;
Maximaal 2x per maand een Zettje Schrap Extra, met inzichten en updates
Je hoeft de Substack app NIET te downloaden!!!!! Na invullen van je emailadres, krijg je de melding; Download de app om af te ronden (uitgekookt) maar dat hoef je NIET te doen, je bent dan namelijk al aangemeld!!
↬ Kaarten en meer van Studio Kuukeluus
