Het intrigeert mij, maar beangstigd mij net zo goed.

Manon – 3 mei 2022

Alsof je ineens wakker wordt, wanneer jezelf de vraag stelt: Manon, waarom heb je de baan die je hebt?


De vraag beantwoord ik eerst eenvoudig, logisch je hebt hier 6 jaar voor gestudeerd. Je heb een liefde voor voedsel en als global process engineer combineer je de dingen die je het leukst vindt. Je technische inzicht, creativiteit en het reizen. Daarnaast, je hebt een plan, waar je naar toe wil en wat daarvoor de beste weg is. Je volgt bijscholingen en doet aanvullende opleidingen om daar uit te kunnen komen, het eindpunt van jou plan.

Wanneer ik langer over de vraag nadenk waarom ik nu precies global process engineer ben kom ik er eigenlijk niet zo goed uit. Door de COVID is mijn baan zo veranderd, het reizen is vrijwel geheel geschrapt, hierdoor bezoek ik geen andere vestigingen meer en bestaan mijn dagen vooral uit vergaderen en het schrijven van bedrijfsdocumenten. 

Het blijft in mijn hoofd rondgaan, is dit nog wel wat ik wil, word ik hier nog echt gelukkig van?

En dat antwoord is voor mij simpel, nee. Door de veranderingen mis ik mijn creatieve uitlaatklep, het reizen, het werkelijke contact met collega’s en misschien nog wel het belangrijkste mijzelf echt te kunnen uiten in mijn werk. Maar wat dan, ga ik dan een andere baan zoeken, zo ja, wat ga ik dan doen. Want waar ik een indrukwekkend CV heb op mijn werkgebied is het lastig om zomaar ineens iets compleet anders te gaan doen. Want laten we eerlijk zijn, veel grote bedrijven staan nog steeds niet te springen om hun werknemers weer veel te laten reizen. Door de steeds veranderende regels maar ook hebben zij gezien dat de afgelopen twee jaar de werkzaamheden zijn doorgegaan. Weliswaar anders, maar toch. 

Eerst druk ik de gedachtes weg je hebt immers niet voor niks zolang op school gezeten, maar dan besluit ik toch opzoek te gaan naar verandering. In deze periode voer ik enkele gesprekken bij bedrijven in de Food en Feed sector. 

Echter door de vraag die ik mijzelf over en over heb gesteld is het voor mij zo helder wat ik wel maar ook wat ik niet wil. Dit maakt voor mij de zoektocht niet bepaald makkelijker.

Opgeven doe ik niet en ga verder met mijn zoektocht, hierin ontmoet ik verschillende mensen wat veelal uitmondt in interessante gesprekken. De gesprekken gaan over van alles en nog wat, wie je wil zijn als mens, wat je tot nu toe hebt bereikt, wat je voor jezelf ziet als toekomst. Maar wat ik veel interessanter vond was het verhaal over het pad wat zij hadden bewandeld, waar ze nu stonden en hoe ze daar gekomen zijn. Hierin vond ik het opmerkelijk dat de mensen die hun hart hebben gevolgd en iets zijn gaan doen wat echt hun passie was weinig stress kennen van het werk zelf. Door hun grote passie en gedrevenheid voor wat zij doen, zijn ze gelukkig. In het geval van een eigen bedrijf vaak veelal uitgegroeid tot een grootte waardoor ze er zelfs van kunnen leven. 

Het intrigeert mij, maar beangstigd mij net zo goed.

Zij zijn dan wel hun droom achterna gegaan maar dit was niet zonder vallen, maar goed ze zijn wel keer op keer opgestaan. Kan ik zo flexibel zijn, ben ik mentaal zo sterk en kan ik tegen de negatieve woorden van anderen? Toch blijft die droom aan mij trekken, iedere keer als ik hier weer over nadenk trekt het een beetje harder aan mij. Want kom op Manon, hoe tof is het om je eigen droom te gaan leven.

Maar.. wat ga ik dan allemaal opgeven en hoe ga ik het dan tot werkelijkheid brengen? Na hier enige tijd over na te denken, te beseffen hoeveel vakantie-uren ik heb staan besluit ik, ik start MA-NON.

Wat is het spannend om je eigen ideeën uit te werken, de juiste mensen om je heen te verzamelen en te starten met het verwezenlijken van je droom.

Aan de andere kant heeft dit proces mij zoveel energie gegeven en bevestigd het mij dat dit is wat ik wil. Nu nog naast mijn baan maar ik hoop dat ik deze ooit op kan zeggen en mij volledig kan richten op MA-NON.

Mijn ideeën zijn breed en hopelijk kan ik ze stapje voor stapje allemaal werkelijkheid laten worden en mag MA-NON uitgroeien tot een life style brand. Voor nu ben ik gestart met verschillende ansichtkaarten met sterke Engelse teksten. Kaarten welke fantastisch zijn om te verzenden, te ontvangen of als prachtig statement in huis.


Sinds 1 maart is mijn eigen webshop online, wat was dit een ongelofelijk mooi moment. Een keuze maken is de eerste stap, maar alles uitwerken en het delen met de wereld is het vervolg. Zo spannend maar ook onwijs leuk. De eerste bestellingen zijn inmiddels de deur uit en jeetje wat is dat onwijs gaaf.

  Manon

 
Leuk als je ook een reactie achter laat bij de post op ↬ Instagram ↬ Facebook  

3 april 2022

Ook interessant om te lezen:

Anjola aan de Koffietafel

Een droom die uitkomt

Anjola - 26 juni 2022

Marleen aan de Koffietafel

Creatief met hersenletsel

Marleen - 22 mei 2022

Happy day aan de koffiteafel

Iedereen is goed genoeg

Happy Day On Her Way - 15 mei 2022

Annelies aan de koffietafel

Gezwets

Annelies_schrijft - 1 mei 2022

Scroll naar boven