Al vanaf mijn jeugd liep ik met fysieke klachten en steeds kwam er iets bij, vervolgens een paar jaren achtereen tegenslag op tegenslag met als toetje het cva in 2017.

***

Wel vaker laat ik mij uit over het feit dat ik op de fysieke klachten eigenlijk best goed afleiding kan vinden, zolang ik op ander vlak een bezige bij blijf kan ik mijn mindset wel in de goede richting buigen.

Anders is dat met mijn hoofd, het NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) zorgde regelmatig voor verrassingen. Ik schrijf zorgde maar ik loop ook nu nog tegen verrassingen aan wat betreft mijn NAH hoofd. Toch schrijf ik zorgde niet zomaar… het is namelijk zo dat ik mijn nieuwe ik steeds beter leer kennen en dat ik met bepaalde manieren van werken en handelen de dingen toch nog aardig voor elkaar krijg. 

IK HEB DAN WEL NAH MAAR IK BEN NIET DOM

Lange tijd, en soms nog wel, maakte het hebben van NAH mij erg onzeker. Als je weet dat je informatieverwerking niet altijd lekker gaat en je ook regelmatig je ‘fouten’ tegenkomt dan doet dat iets met je. Maar een opgever ben ik nooit geweest dus ook hierin niet.

***

Het is alweer enige tijd geleden dat ik mijn traject bij Hersenz heb afgerond en omdat dat heel hard werken was heb ik het gevoel dat ik eigenlijk pas een paar maanden terug echt op adem begon te komen. Het was een langdurige molen van eerst revalideren en daarna nog dat hele traject. 

Die lange periode van vooral werken aan en met jezelf hebben mij wel krachtiger en zelfstandiger gemaakt. En nu ik een beetje op adem ben merk ik ook dat er steeds meer kwartjes beginnen te vallen.

Regelmatig krijg ik nu de vraag of het beter met mij gaat en mijn antwoord is dat ik niet ineens beter ben qua gezondheid maar dat ik er zelf een beetje mijn weg in begin te vinden. Het maakt dat ik er minder mee bezig ben en mij weer gelukkiger voel en ik denk dat ik dat nu ook weer uit straal.

Vooral net na het NPO (Neuro Psychologisch Onderzoek) was ik erg onzeker over de cognitieve dingen die ik deed en het hielp ook zeker niet mee dat er veel mis ging. Nu ik mijn nieuwe ik, de 2.0 versie, beter leer kennen en weet wat deze ik nodig heeft om dingen toch voor elkaar te boksen gaat het allemaal een stuk beter. 

Ik moet daar wel flink mee aan de slag, goede planning, regelmatig rust pakken, de buiten wereld vaker laten voor wat het is, verstandige keuze maken en duidelijk zijn naar anderen in wat ik van ze nodig heb. Dat laatste is best nog wel eens lastig. Bij de mensen die dicht bij mij staan is dat tegenwoordig goed te doen maar de valkuil zit in de onbekende. 

En dan nu eindelijk de reden waarom ik zo ontzettend trots ben op mijzelf maar ook dat ik weer meer vertrouwen heb in mijn cognitieve kunnen.

Het is geen geheim dat ik niet bepaald lekker zit op mij inkomsten en daarom speelde ik al een tijdje met de gedachte om een gesprek met de Rabobank aan de gaan over het geld dat in de stenen van mijn appartementje zit.

 Een paar maanden geleden trok ik de stoute schoenen aan!

Het begon met een mail met mijn vragen en toen kwam het moeilijkste; het eerste gesprek met de adviseur! Hoewel ik wel een babbelaar ben moet ik tegenwoordig juist flink focussen om alles ook echt in de laadjes in mijn hoofd op te slaan.Dus begon het gesprek met een uitleg over mijn NAH, in een eerste gesprek met een volslagen vreemde uitleggen wat je mankeert en waarbij en hoe je hulp nodig hebt om alles te kunnen volgen. Het viel niet mee maar heel erg noodzakelijk voor de hele voortgang. 

IK HEB DAN WEL NAH MAAR IK BEN NIET DOM.

Al eerder ben ik het tegengekomen dat ik deze uitleg gaf en dat er vervolgens door de ander tegen je wordt gesproken of je niet goed bij je hoofd bent en/of er ook totaal geen rekening mee werd gehouden. Het dan nog een paar keer aangeven om het tot slot maar op te geven en op hoop van zegen met de Fingers scrossed te hopen dat alles goed is gegaan.

Dit keer trof ik echter een uiterst vriendelijke begripvolle dame, die mij werkelijk in alle rust, en met een engelen geduld aan de hand meenam door het hele proces. Werkelijk ieder detail bevestigde zij via de mail zodat ik het rustig terug kon lezen en het daarmee kon laten landen in mijn nieuwe Rabobank laadje. 

Uiteindelijk kon zij de eindbeslissing niet maken en heeft een commissie stap voor stap alles doorgenomen met een voor mij super fijn eindresultaat. Een eindresultaat waar ik vandaag trots mijn handtekening onder heb gezet bij de notaris. 

Nee ik ga niet verhuizen maar ik ga wel verbouwen om mijn appartementje meer toekomst proof te maken. 
Maar ook om wat financiële lucht te krijgen in de nabije toekomst en nog een financieel gat op te vullen in een toekomst die iets verder weg ligt. 

Super trots ben ik dat ik dit voor elkaar heb gebokst en ook dankbaar dat de juiste persoon er was om mij door dit hele proces te loodsen.

Nu komt de volgende grote uitdading;
De verbouwing, eerst de keuken en daar zal ik mijn nieuwe vaardigheden maar ook mijn beperkte energie enorm op de proef mee gaan stellen, maar ik durf het aan!

De toverwoorden zijn; duidelijke zijn naar de ander, lijstjes, planning en veel rust tussendoor en alles laten vallen dat er even niet doe doet!
 

Wish me luck ☆☆☆☆☆ 
Lizette

Leuk als je een reactie achterlaat over mijn blog bij de post op: ↬ Instagram ↬ Facebook  

6 mei 2022