Vandaag zou mijn moeder 90 jaar worden en realiseerde ik mij dat ze inmiddels al 7 jaar niet meer onder ons is. Hoewel het verlies van een dierbare heel heftig is, ben ik vooral blij dat ik ontzettend veel mooie herinneringen aan haar heb.
Dit blog gaat echter niet over het verlies van mijn moeder maar op deze dag wil ik daar wel even bij stilstaan. Dit blog gaat wel over vooruitkijken en niet stil blijven staan bij wat was maar jezelf blijven ontwikkelen, ook als het leven tegenzit…
Stilstaan is achteruitgang, blijf jezelf ontwikkelen
Lizette – 26 mei 2023
Tjonge, wat waren de afgelopen weken een worsteling en wat heb ik zitten goochelen met dit blog. Niet omdat ik geen woorden kon vinden maar omdat mijn hoofd als een dolle tekeer ging, iets wat na mijn herseninfarct wel vaker gebeurd. Net na mijn CVA was het nog meer chaos maar toen had ik nog geen idee wat er precies speelde en hoewel het nu in de basis hetzelfde is als toen kan ik er nu beter mee overweg omdat ik weet wat het is en waardoor het komt. Niemand heeft graag een aandoeningstempel maar met één of meerdere chronische aandoeningen is het toch fijn om een diagnose te hebben waar je mee verder kunt. Pas dan kun je ook aan je ontwikkeling gaan werken.
Tijdens mijn revalidatie was ik in feite nog niet toe aan een diep zelfonderzoek laat staan ontwikkelen, eerst moet je door het rouw proces heen en ben je bezig met wat er nog te halen valt…
…en daar ben ik dan weer bij mijn traject bij Hersenz beland. Ik weet het…! ik schrijf er veelvuldig over en dat dan ook nog eens in bijna idolate vorm!
Het met jezelf aan de slag gaan is een zwaar traject, kost je bakken met energie en is ook nog eens behoorlijk confronterend omdat je aandachtig in de spiegel moet kijken naar je eigen gedrag. Wat voor invloed je eigen gedrag heeft op anderen maar ook hoe je het gedrag van anderen jezelf laat beïnvloeden. Daarbij komt dan ook nog het gedrag of de beoordeling van anderen die je voor jezelf invult maar waarvan je eigenlijk niet zeker weet of het klopt.
NIVEA
NIVEA = Niet Invullen Voor Een Ander, is een term die mij eigenlijk al mijn hele leven achtervolgt. Misschien niet als klein kind maar vanaf de basisschool periode was ik al behoorlijk bezig met wat anderen vonden. Pas op het MBO, een mode opleiding, durfde ik meer van mijzelf te laten zien. Het hielp enorm dat iedereen daar een beetje een gekkie was en ik mijzelf meer kon en durfde te ontwikkelen.
Zo liep ik in lange zwarte rokken, had ik een mega grote jas (met mijn moeder gemaakt), heeft mijn haren vele kleuren gehad, experimenteerde ik met zwarte lijnen rond mijn ogen, droeg ik hoge veter laarzen… het maakte daar niet uit.
Later in mijn werkend leven kwam in de vele verkoopfunctie ook NIVEA weer om de hoek kijken tijdens de trainingen en eigenlijk is het daarna nooit meer weg gegaan.
Inmiddels ben ik er van overtuigd dat je in je eigen ontwikkeling kunt stagneren door altijd bezig te zijn met wat je denkt dat anderen denken…
Afgelopen week volgde ik een masterclass van Claudia Stinne in de Lieve Ik community en daardoor werd ik mij bewust van niet alleen de gedachte aan de mening van anderen die in je kop zit maar ook een ander stemmetje. Claudia heeft een naam voor haar stemmetje om de discussie mee aan te gaan (je bent dan overigens niet schizofreen) zelf heb ik het vaak over mijn alterego maar dat zijn meer twee kanten van mijzelf; Zettje voor dit platform en Zette voor mijn creatieve bezigheden. Dus zoek ik nog een naam voor dat stemmetje in mijn hoofd.
[Het klink misschien een beetje vaag maar ik raad je aan eens op Claudia’s account te kijken over het vinden van balans in je leven]
Ineens was er het besef over de afgelopen weken, hoe ik mijn hoofd niet uit kreeg en alles maar bleef dwalen en de juiste laadjes niet kon vinden, ik moest nodig eens dat stemmetje aan gaan spreken om de juiste mindset weer te pakken te krijgen.
Eerst nog even terug in de tijd:
Na het NPO (Neuro Psychologisch Onderzoek) bij de revalidatie dacht ik echt dat mijn leven cognitief naar de Filistijnen was maar toch ben ik aan de slag gegaan om informatie te vergaren. Er was veel algemene informatie over NAH te vinden, ik probeerde van alles uit maar er was veel wat voor mij helemaal niet werkte. Bovendien deed ik sommige dingen al jaren op een bepaalde manier en daarmee zorgde ik voor enorme overbelasting met gevolg dat ik steeds onwel werd. DAT MOEST DUS ANDERS vanuit revalidatie volgde een doorverwijzing naar Hersenz.
Toen mijn traject bij Hersenz klaar was dacht ik al veel te weten en kunnen maar de echte kwartjes, zeg gerust twee euro munten, vielen in de tijd daarna toen ik mij al het geleerde steeds meer eigen maakte.
Ergens was ik nog lang niet klaar met mijn nieuwe ik en begon ik steeds meer honger te krijgen naar zelfontwikkeling en verrijking, er was een snaartje geraakt die mij triggerde om nog meer met en voor mezelf aan de slag te gaan. Mijn overtuiging werd dat het leven niet ophoudt als je chronische aandoeningen hebt, de echte uitdaging begint dan pas echt, denken in mogelijkheden i.p.v de beperkingen.
Na het NPO dacht ik bijvoorbeeld dat een boek lezen geen optie meer zou zijn maar omdat ik mijn zinnen had gezet op een boek dat ik perse wilde lezen en er geen luisterboek van was heb ik een manier bedacht om er toch in te duiken. Zo zat ik gewapend met potlood en onderstreepte ik alles wat ik echt op wilde slaan. Later begreep ik van één van de begeleiders van Hersenz dat ik een oefening “iets cognitief omzetten naar iets fysieks” in de praktijk had gebracht. Ergens had ik dat dus toch opgeslagen.
Het maakt namelijk niet uit waar en hoe je staat in het leven er is altijd plek om jezelf te ontwikkelen en bij mij zijn mijn ogen dus eigenlijk pas echt geopend tijdens en na mijn traject bij Hersenz. Voor mijn CVA deed ik namelijk maar wat, dat voelde op dat moment ook prima maar achteraf gezien ben ik wel aan veel voorbij gegaan en zeker aan mijzelf!!
Voor mijn CVA en erna heb ik veel gesprekken gevoerd met (neuro)psychologen en leerde ik heel veel over mijzelf. Later begon ik op de socials van alles in mij op te nemen en eerlijk is eerlijk het één paste mij meer dan het ander. Het moet voor mij wel een beetje geaard blijven, ik ben toch ook een praktisch mens en zo is er voor iedereen wel iets dat past.
Door mijzelf steeds weer verder te ontwikkelen, informatie te vergaren en met anderen in gesprek te gaan lukt het leven mij beter. Er is altijd de afweging of iets gaat lukken, of ik iets graag wil, wat ik daarvoor over heb, kies ik voor iets heel leuks maar ben ik daarna een paar dagen het padje af dan is dat nu een keuze; MIJN KEUZE!
Zo kwam ik er achter dat al het geleerde bij Hersenz op andere manieren, niet perse gericht op NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel), ook online te vinden is. De afgelopen jaren heb ik menig Webinar of Masterclass gevolgd die ik tegen kwam via de socials. Boeken gelezen, podcast geluisterd en noem het maar op en zo begon ik steeds dichter bij mijn nieuwe ik te komen, uit te vinden wie ik nu ben en wat ik nu wil, maar ook wat ik niet (meer) wil en wat anderen vinden (of wat ik denk dat zij kunnen vinden) bij die anderen te laten. Daardoor sta ik juist meer open voor die meningen en tips maar doe ik er altijd (bijna altijd) mee wat ik er mee wil, gebruik ik waar ik iets aan heb en probeer zoveel mogelijk de rest los te laten, van mij af te laten glijden.
Geloof mij er zijn altijd mensen met een (andere) mening en het maakt niet uit welk pad je volgt, je kunt niet iedereen tevreden houden dus moet je vooral jezelf tevreden houden.
Inmiddels heb ik mijn leven weer behoorlijk op de rails, ik heb plezier, voel mij gelukkig, begin bijna ook mijn hommelheupen te waarderen en snap mijzelf meer dan ooit. Natuurlijk zijn daar ook de mindere dagen maar ik weet dat ze er zullen zijn en dat ze altijd terugkomen en dat heeft niet altijd te maken met of je chronische aandoeningen hebt of chronisch ziek bent. Het is wellicht op sommige dagen moeilijker om het lichtpuntje te zoeken maar ook ‘gewone’ mensen hebben die struggles.
Al deze wijze woorden heb ik echt niet allemaal zelf bedacht maar ontdekt door mij in bepaalde onderwerpen te verdiepen, te lezen en te luisteren, gesprekken aan te gaan en wellicht vooral door heel nieuwsgierig te zijn. Op de socials zijn ontzettend veel toppers te vinden die fantastische begeleiding aanbieden op persoonlijk en zakelijk vlak (ik heb ook een paar leuke trainingen gevolgd over Instagram en bloggen).
Je kunt heel veel leren door alleen al bepaalde accounts te volgen. Persoonlijk heb ik er een paar waar ik veel aan heb gehad; Ik noemde Claudia Stinne (Persoonlijk coach voor meer balans) al, en hier nog wat namen; Nicole Smit (Hyperventilatie coach), Yvonne Lankhaar (Psycholoog), Fenna van Kerckhoven (Houhetluchtig), Laura Beekhuizen (praktijk voor eigen wijsheid) en nog vele anderen! Kijk vooral ook in de Rubriek; Zettjes Aanraders op dit platform voor fijne podcasts, boeken en muziek.
Kortom (had ik weer een hééll blog voor nodig) blijf jezelf ontwikkelen, wees nieuwsgierig want zoals ik al tijdens mijn marketing verleden leerde; Stilstaan is achteruitgang! Het leven is heus niet makkelijk maar je hebt zelf de regie om er het allerbeste uit te halen.
