Ja, ik twijfel. Over wat ik maak, wat ik schrijf, welke woorden ik gebruik en soms zelfs over dingen die eigenlijk maar heel klein lijken.
Column 312 – 25 augustus 2026
Een eenvoudige vraag, zou je denken, maar hoe langer ik erover nadenk, hoe meer kanten er aan twijfel blijken te zitten. Twijfel over grote dingen, maar misschien nog wel vaker over die kleine dingen. Over keuzes, gedachte, woorden en de vraag of je iets wel of niet moet doen. Dus ja… twijfel ik vaak?
Als ik heel eerlijk ben: ja, ik twijfel ook vaak. Niet zozeer of ik iets kan, maar vooral: zal ik het zo doen of toch anders? Bijvoorbeeld over mijn bezigheden voor ZETTElen Handwerk Atelier; Een andere kleur, ander garen, nog een toer erbij of juist iets uithalen. Soms blijf ik daar even in hangen. Maar ik weet inmiddels ook: die tijd en die twijfel hoort bij creativiteit. Door te proberen, te veranderen en opnieuw te kijken, ontstaat soms juist iets waarvan Ik denk: ja, nú klopt het
Eigenlijk werkt twijfelen goed met veel dingen, zeker ook met schrijven.
Soms heb ik een idee voor een onderwerp en ben ik daar eerst helemaal enthousiast over. Tot ik daadwerkelijk ga zitten schrijven, dan komen de vragen. Is het wel interessant? Waar wil ik eigenlijk naartoe? Wat is het aanknopingspunt? Is dit een onderwerp waar iemand op zit te wachten? Heb ik hier wel genoeg over te vertellen? En voor ik het weet, heb ik mezelf alweer vijf vragen verder geholpen
Soms zit een onderwerp verstopt in iets heel kleins, een gesprek, een losse opmerking, een gebeurtenis van die dag of een gedachte die maar in mijn hoofd blijft rondzingen. Dan denk ik: hier ziet iets in, maar wat precies?
Dat ontdekken is vaak al een proces op zich, ik zoek naar een ingang, een thema, een rode draad. Soms schrijf ik een stukje en ontdek ik pas tijdens het schrijven waar het eigenlijk over of naartoe gaat. En soms denk ik na een paar alinea’s: nee, dit wordt helemaal niks, dan gaat de digitale prullenbak weer open
Als het verhaal eenmaal vorm begint te krijgen, dient de volgende twijfels zich aan.
Loopt deze zin wel lekker? Staat dit woord hier wel goed? Is het grammaticaal eigenlijk juist? Moet ik deze zin anders opbouwen? Is hij niet te lang? Of juist te kort?
Soms lees ik iets drie keer en denk ik: volgens mij klopt dit.. maar waarom voelt het dan toch niet helemaal goed? Dan schuif ik met woorden, verander ik de volgorde van een zin haal ik iets weg en zet ik het vervolgens weer terug. Een komma kan in plaats van een punt zomaar ineens een hoofdrol krijgen.
En in taal schuilt bij mij ook een stukje onzekerheid, Ik ben nooit iemand geweest die dacht: die Nederlandse taal, dat komt wel goed, integendeel. Ik kan me druk maken over grammatica, spelling, d’s en t’s en zinnen die in mijn hoofd prachtig klinken maar op papier ineens alle kanten op lijken te gaan.
Toch schrijf ik!!
Want steeds meer ontdek ik dat taal niet alleen draait om foutloos schrijven, het gaat ook om wat je wil zeggen. Om een gevoel, een gedachte, een herkenning, om woorden die misschien niet perfect zijn, maar wel iets bij mezelf of iemand anders in beweging zetten.
En dan ben ik er nog niet, want wat in mijn hoofd een geweldig idee leek, kan op papier ineens helemaal anders voelen. Soms vraag ik me af: Zit iemand hier wel op te wachten? Is het niet te persoonlijk? Is het niet te simpel? Had ik het anders aan moeten pakken? Zal ik het überhaupt wel delen?
Soms haal ik halve alinea weg om hem een dag later toch weer terug te zetten. Het schrijfproces is bij mij dan ook zelden een rechte lijn. Het is zoeken, schuiven, twijfelen, schrappen, opnieuw beginnen en soms ineens ontdekken: dáár zit het verhaal!
Ook persoonlijk ken ik genoeg kleine twijfels. Ik heb geen maatje 38, mijn haar is eerder dun dan weelderig en er zijn genoeg momenten waarop ik voor de spiegel iets zie waar ik liever niet te lang naar kijk.
Een kledingstuk dat anders valt dan ik hoopte, een foto waarop ik mezelf niet helemaal herken of gewoon zo’n dag waarop ik mezelf net even wat kritischer bekijk dan nodig is. Het zijn misschien kleine dingen, maar ook die kunnen groot voelen als je er te lang bij stilstaat
Toch probeer ik mezelf steeds vaker te herinneren dat twijfelen niet hetzelfde is als niet weten, twijfelen mag!!
Het betekent voor mij vaak dat ik iets belangrijk vind, dat ik aandachtig kijk, dat ik niet zomaar de eerste mogelijkheid kies, maar nieuwsgierig ben maar wat er nog meer kan ontstaan.
En misschien is dat juist wel de mooie kant van twijfel: dat er tussen weet ik het zeker? En ik doe het gewoon nog heel veel ruimte zit om te ontdekken.
Lizette
Twijfel jij vaak?
Laat het me weten in een reactie, zie de poll op mijn socials of beantwoord de vraag eens voor jezelf.
Maximaal 2x per maand een Zettje Schrap Extra, met inzichten en updates
Je hoeft de Substack app NIET te downloaden!!!!! Na invullen van je emailadres, krijg je de melding; Download de app om af te ronden (uitgekookt) maar dat hoef je NIET te doen, je bent dan namelijk al aangemeld!!
Dankzij de bijzondere en liefdevolle bijdrage van deze fantastische sfeermaker krijgt dit platform zijn gezellige, warme uitstraling en unieke, uitnodigende karakter. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.
💖
↬ Kaarten en meer van Studio Kuukeluus
