Zelfzorg; een ontdekkingsreis naar jezelf
Sandy Klein Gunnewiek
24 januari 2024 – @bewust_lijf
De echte zelfzorg is hard nodig in deze ‘snelle en individuele wereld’
Echte zelfzorg gaat niet over het nemen van een spa-dag of het kopen van dure producten, maar om kleine dagelijkse acties die je helpen om je beter te voelen.
In de huidige tijd is er veel aandacht voor het lichaam, maar minder voor het voelen ervan.
Het is tijd nemen voor jezelf, het is vertragen. Het is vooral ook durven in deze tijd. Durven om jezelf te kunnen zijn. En daarvoor heb je toestemming nodig van jawel…. Jezelf.
De zoektocht toen ik in 2014 steeds zieker werd begon
Toen ik in 2014 steeds zieker werd, wist ik me in eerste instantie geen raad. Ik raakte steeds vaker in paniek. Ik snapte niet waarom ik me zo voelde. En met zo bedoel ik een hele rits aan ‘vage’ klachten. Klachten als opgezette klieren, koorts, vermoeidheid, PEM, hartkloppingen, overslagen, migraines, spierkrachtverlies en tinnitus.
Dit kon niet zo doorgaan. Ik had een baan, een tweeling van 4 jaar en ik moest een gezin draaiende houden. Hoe dan? Door oplossingen te gaan zoeken, dacht ik. Huisartsen wisten geen raad, internisten eveneens. Er was niets te zien, niets te vinden. Ik was blijkbaar gezond. Ondertussen liep ik alternatieve artsen/therapeuten af en volgde ik elk nieuw dieet dat ik maar kon vinden. Ik verslond zelfhulpboeken, voedingsboeken, inspirators als Tony Robbins, instagram en ging naar yogalessen.
Ook liep ik bij de psychotherapeut om te onderzoeken of ik een angststoornis had. Ik deed aan schematherapie en mindfullness. Ondertussen liet ik mijn bloed via een EMB-test bij een orthomoleculaire therapie testen. Ik probeerde alles. Word je al moe? Ik blijkbaar ook maar ik moest en zou dit oplossen. Ik had in mijn leven alles al kunnen ‘fixen’ dan moest dit ook te doen zijn
Eind 2016
Ik liep ondertussen in drie ziekenhuizen tegelijk voor allerlei onderzoeken. Ik had zelfs een beenmergpunctie ondergaan, hartfilmpjes laten maken, voor een cyste liep ik bij de gynaecoloog en mijn bloed werd meerdere malen onderzocht.
Die cyste bleek het begin van de puzzel. Mijn moeder kreeg in 2015 te horen dat ze ongeneeslijk ziek was, uitgezaaide eierstokkanker. Helaas overleed zij in 2017 aan de gevolgen hiervan. Niets meer aan te doen behalve haar leven verlengen. Mijn cyste voelde opeens niet meer als een gewone cyste. Tot zover ik nog niet al mijn alarmbellen had geactiveerd, dat was nu wel het geval. Bingokaart paniek was vol. Zeker nadat een oplettende gynaecoloog in opleiding haar vermoedens van endometriose of iets ergers had uitgesproken. Ik werd doorgestuurd naar een specialist. Ik bleek een heftige opvlamming te hebben van mijn endometriose, waar ik überhaupt geen weet van had. Mijn hele systeem was van de leg.
Daarom werd ik niet beter dacht ik.
Maar ook dat bleek niet helemaal zo te zijn. Wat heeft een lijf nodig om te herstellen, dacht ik. Echte diepe ontspanning was moeilijk voor mijn lijf. Omdat ik altijd in die fix modus stond. Altijd aan het opletten wat ik at. Ik mocht van dit dieet dit niet meer, van de orthomoleculaire dit niet meer. Mijn lijf begon steeds heftiger op van alles te reageren. Ik begon af te vallen. De EMB-test voedde mijn angst nog meer.
Tot ik op een iets betere dag in het bos liep…. En mezelf afvroeg: Houd ik deze extreme vermoeidheid met al die vage klachten zelf in stand? En wat heb ik echt nodig om mezelf weer goed te voelen?
Ik ben radicaal gestopt met diëten. Ik heb veel losgelaten en toen kwam ik op het pad van de TMS-visie van dr Sarno.
De pijn die je voelt zijn boodschappers, luister naar ze.
Ik leerde vertragen, ik leerde mezelf gerust te stellen als ik weer wakker werd met een gigantische hoge hartslag. Was dat makkelijk? Nee, het was keer op keer weer opnieuw jezelf trainen. Het was leren zakken in je lijf. Durven door de pijn en vermoeidheid heen om te voelen. Jezelf te bevragen vanuit liefde voor jezelf. En zodra je weer die extreme vermoeidheid voelt, opmerken wat je eerste reactie is.
En nog heb ik dagen dat ik moe ben. Een verkoudheidje kan voor mij voelen alsof ik een zware griep heb. Alles in mijn lijf wordt dan weer getriggerd. De alarmbellen slaan weer op tilt. De kunst is om dit gevoel toe te durven laten. Niet op te lossen, niet fixen. Niet grijpen naar die supplementen waarvan je denkt dat je tekort hebt. Niet weer gelijk allerlei voedingsrestricties op gaan leggen. Want wat vertel je je lijf daarmee? Ik voedde mijn angstknop ben ik inmiddels achter.
Ontdekkingsreis naar jezelf
Echte selfcare is niet doen wat anderen denken dat goed voor je is. Het is een ontdekkingsreis naar jezelf.
Naar terugvinden wat je ooit is afgeleerd. Telkens opnieuw. Het is oefenen met hoe val je het beste in slaap? Wat heb jij voordat je gaat slapen echt nodig? Het is met moed en angst tegelijk in kleine stapjes, met eventueel een co-regulator aan je zij, vooruitgaan. Het is weten waarom je lijf reageert zoals het reageert. En hoe je je daar weer uit kunt komen. Welke verhalen en overtuigingen er diep in je systeem zitten verwoven… of wat heurt en wat niet. Wat je meeneemt uit je opvoeding wat eigenlijk helemaal niet bij jou past of hoort. Het is ongestoord weer jezelf kunnen zijn, zonder op je tenen te hoeven lopen of met een gebogen rug.
Kleine stapjes kunnen ook bestaan uit kleine bewegingen. Je hoofd bijvoorbeeld precies op de goede plek boven je romp zetten. Niet te ver naar voren of naar achter maar precies daar, waar je hoofd zich gedragen voel. Zo mag jij jezelf ook dragen, kwam ik achter.
Het is nog steeds oefenen. Elke dag.
Liefs Sandy
Leuk als je een reactie achterlaat over dit gastschrijven van Sandy n.a.v. de Themamaand over Zelfzorg onder de bijpassende post via onderstaande buttons
Liefs Lichaamskaarten
42 kaarten boordevol reminders en lichaamsgerichte oefeningen die jou in vol contact brengen met je lijf. Omarm je lijf, verwarm, verzacht en heb ten volle lief.
