Maar goed Lizette en ik kwamen met elkaar in contact en het leek mij leuk om een soort briefwisseling online te doen. Wat speelt er bij mij, wat bij haar en om zo op elkaar te reageren. Superleuk! We moesten hierin wel even een weg vinden. Onze hyperbreintjes vlogen van links naar rechts en van onderwerp naar onderwerp. Vaak gingen er 5…8…10 mails heen en weer om een logisch gesprek op papier te krijgen. Best intensief. Zeker als je NAH hebt en energie een kostbaar gegeven is.
Omdat deze BreinStorm op 14 februari online komt dacht ik…Valentijn! En ik vroeg aan Lizette of we op de romantische toer gingen.
“Hahaha nou ik weet niet eens meer wat dat is”
“Oeps, wel we kunnen een dating rubriek voor je maken”
De rest van ons gesprek laat ik ter verbeelding van jullie lezers over haha… Maar zo begint vaak onze BreinStorm. Een onderwerp, heen en weer appen en mailen, corrigeren, aanvullen, herschrijven. Veel werk dus.
Terugblikkend op de maand januari van Zelfzorg heeft Lizette besloten, in overleg uiteraard, dat we de BreinStorm niet meer op deze manier gaan doen.
Ik, Monique, ga voortaan gewoon zelf columns schrijven over wat mij bezighoudt, al of niet over NAH. Zo kan Lizette haar aandacht geheel richten op haar eigen blogs en 1000 columns challenge. Dit is toch een prachtig voorbeeld van Zelfzorg toch? Als je merkt dat iets wat je bent gaan doen toch niet bij je past. Om dan te durven zeggen, sorry maar dit werkt niet voor mij, ik of wij gaan dit anders doen.
En eerlijk, het geeft mij nu al rust. Gewoon schrijven wat er in mij opkomt zonder dat we eerst tig keer heen en weer moeten mailen en appen.
Dus vanaf nu wordt het “Monique’s Breinstorm”
En voor wat betreft Valentijn… Ik ben al meer dan 35 jaar samen Sjaak, mijn Valentijn. Zijn eerste pijl schoot recht in mijn hart en zit daar nog steeds. En gelukkig hebben wij 366 dagen dit jaar om van elkaar te houden en niet alleen op 14 februari. Al hoop ik stiekem toch wel op een mooi romantisch bosje rozen.
Liefs,
Monique
