Misschien leuk om te weten: ik voel me eigenlijk op best veel plekken wel oké, ongemak ervaar ik niet zo snel.
Column 298 – 12 mei 2026
Van een droomhuis dat ik los moest laten, naar een appartement dat allesbehalve liefde op het eerste gezicht was… en toch mijn veilige haven werd. Misschien zit het antwoord helemaal niet alleen in de plek zelf.
Misschien leuk om te weten: ik voel me eigenlijk op best veel plekken wel oké, ongemak ervaar ik niet zo snel. Behalve dan op plekken waar het vies is en waar ik vervolgens ook nog iets moet eten of drinken… dat is zo’n beetje de ondergrens van waar ik níet wil zijn.
Maar goed, dat was de vraag niet. Een klein zijstapje, gewoon om te voorkomen dat mijn antwoord wel héél kort zou worden. Want eerlijk is eerlijk: het meest voor de hand liggende antwoord is eigenlijk heel simpel. Ik ben het liefst thuis, in mijn eigen appartementje, klaar, toch zit daar meer achter.
Ik ben in mijn leven best vaak verhuisd, misschien is dat wel de reden dat ik overal mijn eigen plek weet te creëren. Er wordt weleens gezegd: “Jij kan van een kartonnen doos nog een fijne plek maken” en zo voelt het ook.
Waar ik ook was, zelfs vroeger op mijn kleine slaapkamertjes, het werd altijd mijn domein. Mijn plek om me terug te trekken, om op te laden, om gewoon even alleen te zijn. Later, toen ik een eigen leven opbouwde, kwamen daar andere plekken bij. Huizen die we verbouwden tot een thuis. Kamers die we voor de kinderen omtoverden tot hún veilige plekjes.
En toen was daar mijn droomhuis, de plek waarvan ik dacht: hier ga ik nooit meer weg, sterker nog, dit is het huis waar ik ooit alleen nog in zes planken uit gedragen word. Maar het leven liep anders, een scheiding zette daar een streep doorheen.
Ik moest opnieuw beginnen, op zoek naar iets anders. Mijn appartementje kocht ik vooral omdat deze het enige was dat ik kon betalen. Alles was, zoals mijn kinderen het zo mooi omschreven: pisgeel en poepbruin, niet bepaald een droomstart.
Het voelde dan ook allesbehalve als mijn liefste plek, maar we hadden een dak boven ons hoofd, en dat was wat telde.
Stap voor stap veranderde dat; oude meubels maakten plaats voor nieuwe vondsten, steeds meer dingen die echt bij mij pasten. Planten kwamen erbij, sfeer groeide langzaam. Zonder dat ik het doorhad, werd het mijn thuis, mijn fijne plek, mijn veilige haven.
Zeker toen ik meer thuis kwam te zitten, begon ik de waarde van deze plek pas echt te zien. Een doodlopende straat, een parkje achter de flat, de rust. Het ritme van de seizoenen dat gewoon aan je voorbijtrekt terwijl ik daar zit, mijn gedachten die af en toe meewandelen met de wind. Dat zijn de momenten waarop alles klopt.
Dus ja… waar ben ik het liefst? Thuis, mijn eigen plekje, dat inmiddels zoveel meer is geworden dan ik ooit had gedacht. Maar ook: met de mensen die mij dierbaar zijn want uiteindelijk maakt dat misschien nog wel het meeste uit.
Of ik nou thuis ben of ergens anders, als die mooie mensen er zijn, dan ben ik eigenlijk altijd wel op mijn liefste plek.
Lizette
Waar ben jij het liefst? Gaat het voor jou om de plek of de mensen om je heen?
Laat het me weten in een reactie of beantwoord de vraag eens voor jezelf.
Maximaal 2x per maand een Zettje Schrap Extra, met inzichten en updates
Je hoeft de Substack app NIET te downloaden!!!!! Na invullen van je emailadres, krijg je de melding; Download de app om af te ronden (uitgekookt) maar dat hoef je NIET te doen, je bent dan namelijk al aangemeld!!
Dankzij de bijzondere en liefdevolle bijdrage van deze fantastische sfeermaker krijgt dit platform zijn gezellige, warme uitstraling en unieke, uitnodigende karakter. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.
💖
↬ Kaarten en meer van Studio Kuukeluus
