In deze column kijk ik terug, van onbezorgd huppelen door het leven tot oogkleppen op en weer langzaam een open blik. Over aandacht die je soms niet ziet, onzekerheid die niemand ziet… en hoe dat beeld in de loop der jaren toch verandert.
Column 299 – 19 mei 2026
Een lastige vraag? Vooral een beetje ongemakkelijke! Dus laat ik maar beginnen met iets veiligs: ik heb sowieso best wat mannelijke goede vrienden, dus in dat opzicht… ja!?
Eigenlijk heb ik altijd goed met mannen kunnen opschieten, opgegroeid met alleen maar broers, dus dat zal vast invloed hebben gehad. Al vrij jong had ik ook wel ‘last’ van typisch wijvengedrag, eerst even kijken wat je aan hebt voordat bepaald wordt of je interessant genoeg bent die dag.
Op de middelbare school zat ik vooral tussen meiden en daar had ik oprecht moeite mee. Later, op mijn vervolgopleiding, ook weer vooral meiden, alleen vloog daar iedereen, modeopleiding hè, op z’n eigen manier uit de bocht. Dat maakte het ergens ook weer makkelijker.
Je zou kunnen zeggen dat ik tussen al die vrouwen de aandacht van mannen misschien miste. Nou ja… mannen… het waren in die tijd vooral nog jongetjes natuurlijk. Want als ik eerlijk ben: vanaf de basisschool zat ik eigenlijk prima in de aandacht, ik heb wat ‘verkeringen’ versleten en ook daarbuiten was er genoeg aandacht.
Het grappige is dat ik me dat toen helemaal niet zo realiseerde, nu met terugwerkende kracht, zie ik dat pas. Toen huppelde ik gewoon een beetje door het leven, wat kwam, dat kwam, en zo niet, dan ook goed. Best relaxed eigenlijk, of misschien gewoon een beetje naïef.
Al op mijn zeventiende kreeg ik een vaste relatie en gingen de oogkleppen echt op. Mijn focus lag daar, verkering, later huwelijk. Met andere mannen was ik totaal niet bezig.
Achteraf denk ik wel eens: ook dat was best naïef. Want als ik heel eerlijk ben, heb ik in mijn werk bij een drukkerij in de buitendienst, best geprofiteerd van het feit dat ik een vrouw ben en misschien heb ik toen wel meer aandacht gekregen dan ik zelf doorhad.
Ik moet er nu echt om lachen terwijl ik dit schrijf, want ondertussen was ik zo onzeker als wat, écht, dat zie je dan dus blijkbaar niet altijd aan de buitenkant.
De afgelopen jaren na mijn scheiding waren totaal anders. Eerst was er het overleven, daarna lag de focus vooral op mijn chronische aandoeningen en zowel letterlijk als figuurlijk op de been blijven.
Aandacht van mannen? Daar was ik helemaal niet mee bezig, te druk met mezelf. Maar als ik heel eerlijk ben, speelde onzekerheid ook mee. Want ja… wat ben je nog waard in deze situatie als ‘afgekeurd’?
Inmiddels weet ik gelukkig beter. Ik ben weer blij met mezelf en ja, ik merk die aandacht nu wel op. Het vleit me ook, dat ga ik niet ontkennen, maar de achterlijke berichten in mijn DM of zelfs via mail… die mogen ze van mij houden. En geflirt op straat? Ik ben al blij als ik gewoon normaal van A naar B kom zonder om te vallen.
En een datingapp? Nee hoor, mij niet gezien.
Toch is er wel iets veranderd, lange tijd vond ik het helemaal prima om alleen te zijn en te blijven. Maar nu mijn leven weer wat meer op de rails staat, merk ik dat een maatje toch wel heel leuk zou zijn. Samen dingen doen, mooie gesprekken, gewoon dat maatje naast je en wie weet waar dat op uitloopt ❛ᴗ❛. Als ik een relatie aanga… dan ga ik voor het echte werk met de intentie ‘Tot de dood ons scheidt’.
Grappig eigenlijk dat ik dit zo opschrijf, want dat idee dat ik alleen oud wil worden… dat blijkt toch iets minder waar dan ik mezelf lange tijd heb voorgehouden. Misschien zit daar wel de grootste verrassing van deze vraag en mijn antwoord er op, Haha….
“Uit een recent en uiterst betrouwbare bron bleek bovendien dat ik blijk te flirten zonder dat ik het zelf ook maar doorhad.” Inmiddels ben ik meer bewust aan het flirten ♥‿♥
Lizette
Herkenbaar? Of juist totaal niet? Ik ben benieuwd hoe jij dit ervaart, zie jij aandacht meteen, of pas achteraf?
Laat het me weten in een reactie of beantwoord de vraag eens voor jezelf.
Maximaal 2x per maand een Zettje Schrap Extra, met inzichten en updates
Je hoeft de Substack app NIET te downloaden!!!!! Na invullen van je emailadres, krijg je de melding; Download de app om af te ronden (uitgekookt) maar dat hoef je NIET te doen, je bent dan namelijk al aangemeld!!
Dankzij de bijzondere en liefdevolle bijdrage van deze fantastische sfeermaker krijgt dit platform zijn gezellige, warme uitstraling en unieke, uitnodigende karakter. Daar ben ik ontzettend dankbaar voor.
💖
↬ Kaarten en meer van Studio Kuukeluus
